വേനലില് ഉപേക്ഷിക്കപെടും എന്ന് തീര്ച്ചയായിട്ടും
മഞ്ഞു കാലത്ത് ഞാന് നിന്നെ ഇറുകെ പുണര്ന്നിരുന്നു ..
കൊടും വേനലിനും , കുളിര് മഞ്ഞിനും ഇടയിലുള്ള കാലങ്ങളില് ,
അനേകായിരം പ്രണയകാവ്യങ്ങള് നിനക്കായ് ഞാന് എഴുതി ..
ചൂടേറ്റു വിയര്ക്കുമ്പോളും , മഞ്ഞില് തണുത്തുറയുമ്പോഴും ,
ഞാന് നിന്നെകുറിചോര്ത്തു !
ശൈത്യം നിന്റെ എല്ലുകളെ മരവിപ്പിച്ചുവോ ? ,
നിനക്ക് തണുക്കുന്നുണ്ടാവുമോ ??
നീ വിയര്തൊലിച്ചുവോ… ?
സൂര്യ നാളങ്ങള് നിന്നെ പോള്ളിക്കുന്നുവോ ?
അത് മാത്രമായി എന്റെ ചിന്തകള് ഒതുങ്ങി ..
ദിനരാത്രങ്ങള് മെല്ലെ മെല്ലെ ഒന്നൊന്നായി കൊഴിഞ്ഞുപോയി .
ഉപേക്ഷിക്കപെട്ടു കഴിഞ്ഞിട്ടും , എന്റെ ചിന്തകള്ക്കും ,
ചെയ്തികള്ക്കും മാറ്റം വന്നതേയില്ല ..
നിന്റെ പൊയ്പ്പോയ സ്നേഹത്തിന്റെ , എനിക്ക് നീ ഭ്രഷ്ട് കല്പിച്ച
നിന് നോട്ടത്തിന്റെ , കേള്ക്കാന് കൊതിച്ച വാക്കിന്റെ ..
അതിന്റെയെല്ലാം അപ്പുറം എന്തിന്റെയൊക്കെയോ വാള് മുന മൂര്ച്ചയാല്
എന്റെ ഹൃദയം പിളര്ക്കും വരെ , ഒരുവേള അതിനുമപ്പുറം ..
ഞാന് നിന്നെ ഓര്ത്തു കൊണ്ടേയിരിക്കും !!
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ